امید به زندگی
هر انسانی که متولد می شود این پیام را به همراه دارد که خدا هنوز به انسان امیدوار است (تاگور)
در حوالی یک سالگی ” تولد روانشناسی” رخ می دهد و ما حسی از هویت پیدا می کنیم. این زمانی است که می فهمیم که می توانیم باعث وقوع رخدادها شویم. این پایه ی خودباوری را ایجاد می کند
ما از زمان تولد شروع به کنار هم قرار دادن رابطه ها ( اینکه چه چیزی همراه با چه چیزی است ) می کنیم تا زمانی که یک درک از علیت پیدا می کنیم یعنی می فهمیم یک چیز می تواند باعث چیز دیگری شود.
این اساس تفکر”مسیرها” است که یک عنصرازامید است
